Fake it till you make it

Fake it till you make it

“The worst thing you can do is straighten up and hold your head high.”
(Charly Brown)

Ik ben nooit fan geweest van Snoopy. Ja, ik had een pluchen Snoopy toen ik een jaar of 8 was en hoopte dat ik zijn gele vriendje Woodstock voor mijn verjaardag zou krijgen. Dat gebeurde helaas niet. Maar ik dwaal af.  Van Snoopy kan ik me herinneren dat hij smoezelig en met een brandgaatje eindigde op zolder. Ik was geen fan, ik hield van knuffels en Snoopy was populair toen ik op de basisschool zat  en gemakkelijk na te tekenen in je agenda en op schoolschriften. Ok genoeg over Snoopy.

fake it till you make it | artikel over het boek Je bent wat je doet van Roos VonkOp aanraden van mijn zusje, die psycholoog is, ben ik het boek van Roos Vonk gaan lezen: Je bent wat je doet. Het boek ben ik van plan meer uitgebreid te behandelen in een toekomstig bericht. Toen ik het vanmiddag in de zon op een bankje aan de gracht zat te lezen moest ik denken aan een cartoon die ik ooit heb opgeslagen omdat ik verwachtte dat hij nog eens van pas zou komen. Et voila. Dit is het moment.

Vonk beschrijft een onderzoek waarbij deelnemers tijdens het lezen van stripverhalen werd gevraagd of ze een pen in hun mond wilden houden. Een deel van de deelnemers moest de pen tussen de tanden houden. De andere groep moest de pen tussen de lippen houden, zonder hun tanden te gebruiken. Je begrijpt: ik zit te tikken met een pen tussen mijn tanden. Zou je ook eens moeten doen. Je spant daarmee namelijk je lachspieren aan en uit het onderzoek is gebleken dat degenen die de pen tussen de tanden hadden de strips leuker vonden dan degenen die de pen tussen hun lippen hadden. Als je alleen je lippen gebruikt gaat je mond vanzelf in een sombere stand staan. Zo zijn er meer effecten bekend die worden aangestipt in het boek die eigenlijk allemaal zeggen: fake it till you make it! Bij depressie of somberheid bijvoorbeeld blijken mensen een typerende houding aan te nemen. Ze lopen traag, in elkaar gezakt en met slingerende armen. Wie zo loopt gaat zich na verloop van tijd vanzelf ellendig voelen en andersom kan het somberheid verlichten wanneer je stevig rechtop gaat staan en flink de pas erin houdt. Het hoofdstuk eindigt met een oefening in “power posing”: neem een machteloze houding aan. Laat alles hangen, alsof alle moed om ook maar iets te bereiken verdwenen is. Houd dit een tijdje vast. Loop een stukje. Ga daarna staan als een krachtige leider die de zijn team toespreekt en die volledig overtuigd is van zijn doelen. Ik voel het verschil al tijdens het lezen en schrijven, zonder dat ik daadwerkelijk iets doe. De sociaal psycholoog Amy Cuddy heeft er een veel bekeken TEDpraatje over gehouden dat je misschien een keer voorbij hebt zien komen. Niet? Ik plaats het onderaan, dan hoef je niet te Googelen.

En dan nu de cartoon waaraan ik moest denken. Niet over Snoopy maar over zijn baasje.

Charly Brown Depressed

Niet grappig? Dan had je zeker geen pen tussen je tanden. Je bent wat je doet van Roos Vonk is een aanrader. Vooral als je in de doe-stand wil komen. Het is bovendien leuk opgemaakt en geïllustreerd door Werkplaats Amsterdam. Het plaatje boven dit artikel heb ik uit het boek gepikt, ik hoop dat ze me dat vergeven. Het illustreert het effect dat vrouwen zich meestal zelfverzekerder voelen op hakken dan op slippers. Hieronder tot slot het TED praatje van Amy Cuddy:

Ben je benieuwd naar zelfhulpboeken die jou een stap verder kunnen helpen? De boeken op deze site zijn geselecteerd op kwaliteit. Kijk gerust nog even rond op zelfhulpboeken.com en lees de artikelen of bezoek de online boekenkast | webshop. Je kunt ook gratis leestips aanvragen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *